Mercedes İçin Zandvoort’ta Uyarı Sinyalleri
George Russell’ın Formula 1’in Hollanda Grand Prix’sindeki sprint pole pozisyonu, Mercedes için bir rahatlama kaynağı oldu. Takım, geliştirmeleri erteleme stratejisinin henüz onları geriye düşürmediğini gösterdi.
Ferrari ve McLaren, araçlarına agresif geliştirme paketleri getirirken, Mercedes uzun vadeli bir strateji izliyor. Mayıs ayında Kanada GP’sinde yalnızca bir büyük spesifikasyon değişikliği gerçekleştiren takım, sezon sonu için geliştirme bütçesini saklıyor ve o zaman rakiplerinin kaynaklarının tükendiğini umuyor.
Russell’ın Lando Norris’in McLaren’ını geride bırakarak pole pozisyonunu alması, W17’nin hala güçlü olduğunu gösterse de, verilerde Mercedes’in daha fazla geliştirme yapmadan bekleyemeyeceğine dair net bir uyarı sinyali bulunuyor.
Russell’ın Norris’e karşı pole pozisyonunu alırken elde ettiği avantaj yalnızca 0.041 saniye, ancak bu süreye ulaşma şekilleri arasında büyük bir değişkenlik var.
SEKTÖR 1 SEKTÖR 2 SEKTÖR 3
RUSSELL 24.381s 25.434s 21.752s
NORRIS 24.622s 24.983s 22.003s
Orta sektörde aralarında neredeyse yarım saniyelik bir fark bulunuyor. Kimi Antonelli de benzer bir şekilde geride kalarak bu durumun Mercedes’e özgü bir eğilim olduğunu gösteriyor.
F1’in 2026 kuralları altında, bu tür değişkenlikler sıkça görülüyor ve genellikle farklı enerji dağıtım stratejilerinden kaynaklanıyor. Bir sürücü, bir düzlemde diğerine göre daha fazla enerji kullanabiliyor.
Norris ve Russell arasındaki farkın bir kısmı bu durumdan kaynaklanıyor; örneğin, turu tamamlarken büyük bir hız farkı var.
Russell’ın Mercedes’i, zaman çizgisine ulaşmak için 317 km/s (197 mph) hızına ulaşırken, Norris’in McLaren’i yaklaşık 307 km/s (191 mph) hızda zirve yapıyor ve ardından hız kaybediyor.
Ancak burada Mercedes’in avantajı, başka yerlerde enerji tasarrufu yapmış olmasından kaynaklanmıyor; çünkü aralarındaki gerçek üst hız farkı, McLaren’in turun başında daha fazla enerji kullandığı zaman ortaya çıkıyor.
Aslında, en iyi SQ3 çabalarının telemetrisine bakıldığında, Russell’ın orta sektördeki zayıf performansı, düz yolda enerji tasarrufu yapmaktan kaynaklanmıyor; bu, virajlardaki performansla ilgili bir durum.
Yukarıdaki veriler, F1tel.com’dan alınmıştır ve Mercedes’in yüksek hızlı 7. ve 8. virajlarda McLaren ve Ferrari’ye kıyasla zorlandığını gösteriyor. Ne Russell ne de Kimi Antonelli, bu virajları McLaren ve Ferrari kadar hızlı geçemiyor.
McLaren’in güncellemesi, Norris’in 7. virajda 253 km/s (157 mph) ve 8. virajda 219 km/s (136 mph) hızını korumasına yardımcı olurken, Russell sırasıyla 242 km/s (150 mph) ve 205 km/s (127 mph) hızlara düşüyor.
Bu farklar, Norris’i o anda iki ondalık saniye gerideyken Russell ile eşit duruma getiriyor.
Bu iki yüksek hızlı virajdaki performans, McLaren’in son güncellemesiyle belirgin bir adım attığını gösteriyor; bu, yılın başındaki hız aralığına sahip virajlarla karşılaştırıldığında dikkat çekici bir gelişme.
Örneğin, Barcelona’nın 9. virajında, Russell bu yıl nitelikte Norris’ten 6 km/s (3.7 mph) daha hızlıydı (302 km/s vs 296 km/s).
Silverstone’da ise Norris, Russell’a göre Copse’ta 7 km/s (4.3 mph) daha yavaştı (283 km/s vs 276 km/s) ve Stowe’da da benzer bir hız farkı vardı (238 km/s vs 231 km/s).
Mercedes’in şimdi anlaması gereken, Zandvoort’taki 7. ve 8. virajlardaki hız kaybının, gerçekten yüksek hızlı virajlarda geri düştüğünün bir işareti olup olmadığı ve bu nedenle bazı araç iyileştirmeleri gerektirip gerektirmediği, yoksa bir ayar veya sürüş yaklaşım sorunu mu olduğu.
Bu sorunun daha net bir yanıtı, Mercedes’in Cumartesi öğleden sonra bir kez daha nitelik denemesi yaptığında ortaya çıkacak.
