Movistar: Pogacar sonrası değişen plan ve unutulan liderlik reçetesi

Movistar, LaVuelta’ya başka bir senaryonun peşinde başlamıştı; ancak Tadej Pogacar’ın yarışı bırakmasıyla birlikte bütün hesaplar birkaç saniye içinde değişti. Takım aracında Chente García Acosta, José Luis Rojas ve mekanik ekip gelişmeyi duyduğu anda yeni gerçeği anladı: Artık yalnızca etap kovalamak değil, Enric Mas’ı koruyarak genel klasman liderliğini savunmak gerekiyordu.

Movistar ekibinin LaVuelta’daki stratejik dönüşümünü yansıtan görüntü.

García Acosta o anı, “Pogacar’ın düştüğünü ve yarışı bıraktığını söylediklerinde bunu çok net hatırlıyorum. Bir rampayı çıkıyorduk; Rojas, ben ve mekanikçi birbirimize bakıp ‘Şimdi ne olacak?’ diyorduk” sözleriyle anlattı. Cevap kısa sürede ortaya çıktı: Movistar için hedef artık LaVuelta’yı kazanmaktı.

Monako’ya gelen takımın ilk planı, Pogacar ve UAE’nin yarışın yükünü taşıyacağı varsayımına dayanıyordu. Movistar bu nedenle etap zaferleri aramayı, kaçış gruplarına sporcular yerleştirmeyi ve Enric Mas’ı korumayı planlamıştı. Kadro kurulurken bir başka tırmanış uzmanının getirilip getirilmeyeceği konusunda bile tereddüt yaşanmıştı. Cian Uijtdebroeks’in erken kaybı önemli bir darbe olurken, Pogacar’ın vedası stratejiyi baştan aşağı değiştirdi.

Başka bir tırmanışçı getirip getirmemek konusunda çok düşündük; çünkü etaplara gitmemiz gerekiyordu.

Chente García Acosta

Bu dönüşümde güç ölçerlerde ya da klasman tablosunda görünmeyen bir unsur öne çıktı: hafıza. García Acosta ve çalışma arkadaşları, geçmişte liderlik savunmuş bir takımın nasıl hareket etmesi gerektiğini hatırladı. “Nasıl yapıldığını görmek için hatırlama moduna geçtik. Çok hızlı şekilde aklımıza geldi ve yarışı farklı yönetmeye başladık; savunmaya, kendimizi savunmaya başladık” diyen García Acosta, değişimin özünü ortaya koydu.

Movistar’ın liderlik savunmasına odaklanan takım düzeni.

İlk büyük fedakârlık kaçış gruplarından vazgeçmek oldu. LaVuelta’ya bireysel fırsatlarını değerlendirmek için başlayan sporcular, planlarını bir anda kenara bıraktı. Öncelik artık boşlukları kapatmak, Mas’ın yanında konumlanmak, rakip hamlelerinden önce öne adam yerleştirmek ve gerektiğinde uzun kilometreler boyunca tempo yapmaktı.

Bu rol değişimi takım içinde herhangi bir dirençle karşılaşmadı. García Acosta, sporcularının yeni görevi kabullenişini şöyle anlattı: “Rollerini değiştirmekten ve Enric için hep birlikte hareket etmekten memnundular. Gerçekten kusursuzdular. Daha önce hiç yapmadıkları şeyleri gerçekleştirdiler.”

Takım arkadaşlarının Enric Mas için üstlendiği fedakârlık.

Takım araçlarında ise kontrol ve öngörü üzerine kurulu yeni bir yarış aklı şekillendi. Movistar, rakiplerin hamlesi gelmeden önce doğru parçayı doğru noktaya yerleştirmeye çalıştı. Böylece Enric Mas’ın Roglic, Gall ya da diğer iddialı isimlerin saldırıları sırasında yalnız kalmasının önüne geçildi.

García Acosta, bu dönemi “Her zaman önde bir adam bulundurduğumuz, herkesin kendi yerinde olduğu ve sporcuları sürekli yönettiğimiz yarış biçimini yeniden hatırladık” sözleriyle özetledi. Ona göre bu, takımın son dönemde alıştığından farklı bir bisiklet anlayışıydı. Sadece en güçlü bisikletçiye sahip olmak yetmiyor; etabı rakiplerden önce okuyabilmek, pelotonun rüzgârını ve tırmanışın kritik anlarını doğru değerlendirmek gerekiyordu.

Movistar’ın yarış boyunca uyguladığı kontrol ve öngörü temelli plan.

Stratejinin işlemesini sağlayan temel unsur ise takım içindeki birlik oldu. García Acosta, zaferin anahtarını tek bir kelimeyle açıkladı: kenetlenme. “Buradaki ekip, arkadaşlar ve dostlar gibi yarışarak olağanüstü bir bütün oluşturdu. Anahtar biraz da buydu” dedi.

Üç hafta süren bir büyük turda fedakârlıklar bazen takım içindeki dengeleri bozabilir. Movistar’da ise tam tersi yaşandı. Mas zafere yaklaştıkça takım arkadaşları onun için daha fazla çalıştı. Bu başarı yalnızca bisikletçilerin değil; yardımcıların, mekanikçilerin, masörlerin, diğer yarışlarda görev yapanların ve evden destek veren tüm ekip üyelerinin ortak emeği olarak görüldü.

Movistar kadrosunu bir arada tutan takım ruhu.

Bu birliktelik bir gecede ortaya çıkmadı. Temmuz ayında Andorra’daki kampta Enric Mas’taki değişimi fark eden ilk isimlerden biri García Acosta’ydı. Mas’ı alışılmış hâlinden daha hızlı, daha güvenli ve daha inançlı gören teknik adam, aynı süreçte bisikletçiyle takım arkadaşları arasındaki bağın da güçlendiğini gözlemledi.

García Acosta, “Orada LaVuelta’da yer alacak bisikletçilerle olağanüstü bir bütün oluşturmaya başladılar. Herkes Enric’in yanında durdu, ona güven ve güvence verdi” ifadelerini kullandı. Burgos’taki gelişmeler bu izlenimi pekiştirdi; İspanya turunun ilk günleri de Mallorca doğumlu bisikletçinin büyük bir hedefe hazır olduğunu gösterdi.

Enric Mas’ın liderlik sorumluluğunu üstlendiği anlardan biri.

Mas, yarışın dengeleri değiştiğinde liderlik sorumluluğunu da taşıdı. Yıllardır yeterince saldırmadığı yönündeki eleştirilerle karşılaşan bisikletçi için takım içindeki değerlendirme farklıydı. García Acosta, “Enric’in saldırmadığı çok söylendi. Ancak onun ne yaşadığını da anlamak gerekir. Bazen saldırmamak isteksizlik değil; iyi hissetmemek, emin olmamak ya da güven eksikliği olabilir” dedi.

Bu kez bütün parçalar aynı anda yerine oturdu: Mas’ın bacakları, özgüveni, takımın desteği ve yarışın ortaya çıkardığı fırsat. García Acosta, liderinin performansını “İnanılmaz derecede iyi bir liderlik yaptı ve sorumluluğun hakkını verdi” sözleriyle değerlendirdi.

Enric Mas çevresinde kenetlenen Movistar takımının liderlik mücadelesi.

Movistar’ın çalışma felsefesi basit ama etkiliydi: “Bugün senin için, yarın benim için. Hep birlikte.” Her bisikletçi ne zaman devreye gireceğini, ne zaman sıradaki takım arkadaşına yol açacağını biliyordu. Birinin yaptığı tempo, diğerinin aldığı rüzgâr ve her kilometrede verilen mücadele ortak bir amaca bağlandı. Genel klasman sonunda bu dayanışma zinciri takımın lehine sonuçlandı.

Sonuç, takımın beklentilerinin de ötesindeydi. García Acosta, “Böyle bir LaVuelta kazanacağımızı aklımızın ucundan bile geçirmiyorduk. Granada’dan sonra hâlâ bulutların üzerindeyiz” dedi. UAE, Visma ve Red Bull-BORA gibi ekonomik açıdan güçlü yapıların öne çıktığı bir bisiklet ortamında, üç büyük turdan birini kazanmak Movistar için yalnızca sportif değil, yapısal açıdan da büyük anlam taşıyordu.

García Acosta, “Son yıllarda üç büyük turu iki büyük takımın kazandığı bir dönemde, biz de o masaya oturduk. Bunun hepimize çok iyi geleceğini düşünüyorum” ifadelerini kullandı.

Mutlu son

Movistar, LaVuelta’ya başkalarının taşıdığı sorumluluktan yararlanma düşüncesiyle girdi; ancak Pogacar’ın vedasıyla birlikte bütün yükü kendi omuzlarına aldı. Kaçış gruplarını ikinci plana itti, Mas’ın etrafında safları sıklaştırdı ve takım araçlarını üç hafta boyunca birer komuta merkezine dönüştürdü.

Her etapta güçler ölçüldü, rakiplerin hamleleri önceden okunmaya çalışıldı ve gerektiğinde öne adam gönderildi. García Acosta, “Bizim için en doğru olan, bize en çok uyan yarış biçimini uygulamaya çalıştık” dedi.

Pogacar’ın yarışı bıraktığı gün araç içinde yaşanan kısa sessizlik, aslında yeni bir LaVuelta’nın başlangıcıydı. Movistar eski liderlik reçetesini yeniden hatırladı; pelotonun önünde sabırla, dayanıklılıkla ve tam bir takım hâlinde ilerleyerek La Roja’yı Granada’ya taşıdı.