Canyon-SRAM: Kadın Bisikletinin Punk Rock Tarzı

McKenzie Sampson’ın kızı, Canyon-SRAM kadın Dünya Turu takımı için geliştirdiği Harmonic Riff adlı ilk kıyafetini tasarlarken iki veya üç yaşındaydı. Sampson, kızıyla birlikte çalışırken, küçük kızının renklerle oynadığını ve kumaş örneklerini omuzlarına bir pelerin gibi sararak evde koştuğunu hatırlıyor. Takım, ona ekstra küçük bir forma gönderdiğinde, birlikte yarışları izlerken giyiyordu.

“O benim takımım, o benim takımım,” diyerek ekranlarda Canyon-SRAM’ı gördüğünde heyecanla bağırıyordu.

BUNU DA OKUYABİLİRSİNİZNiewiadoma-Phinney: Dağlarda Gerçek Yarış Başlayacak 04/08/2026 22:17

Sampson için bu an, geç saatler ve sonsuz revizyonlar arasında bir zemin noktası haline geldi. “Bunun için tasarlıyorum,” diyor Sampson. “Onu o formayla görmek ve heyecanını hissetmek… bu çok güçlü bir duygu.”

Bir izleyici için, 50 kilometre hızla geçen bir bisiklet forması, sadece renk, logo ve takımları ayırt etmenin hızlı bir yolu olarak kaydedilebilir. Ancak Sampson için, 17 yıllık kıyafet tasarım deneyimiyle, iyi bir forma çok daha fazlasını ifade etmelidir. Bir hikaye anlatmalıdır.

Bu yılki Tour de France Femmes avec Zwift’te, Canyon-SRAM hikayesi beyaz, pembe, mavi, turuncu ve yeşil renklerle anlatılıyor. Takımın değişim forması, Sampson’ın Luminous tasarımını alıyor ve parlak beyaz bir zemin üzerine yerleştiriyor; göğüs, sırt ve kollar boyunca “We Femmes” yazısı uzanıyor.

Tasarım, iki hikaye taşıyor. Birincisi, 2016’da kendi başına bir kadın programı olarak pelotona katılan Canyon-SRAM’ın on yılı. İkincisi ise profesyonel pelotonun ötesine bakıyor. We Femmes, zaten bisiklet sürenlerin, bisiklet sürmeyen bir kadını yanına alması için küresel bir davet üzerine inşa edildi. Canyon, önümüzdeki on yıl boyunca yılda en az 1,000 kadını ücretsiz sürüşlere ve etkinliklere getirme sözü veriyor.

Formanın üzerindeki cesur renkler ve yazı tipi, o ifadeyi daha çok bir beyan haline getiriyor: biz, kadınlar, burada yer alıyoruz.

Sampson, Tour’a özel yazının kendisinin tasarımı olmadığını, ancak tutumunu çok beğendiğini vurguluyor. “Yazı benim tasarımım değil ama hoşuma gidiyor,” diyor. “Biraz punk rock, kadın bisikleti de biraz punk rock, biliyorsun?”

Katmanlar Üzerine İnşa Edilmiş Bir Hikaye

Beyaz değişim forması, görünürlük konusunda hiç sorun yaşamadı. Altı etap sonunda, Kasia Niewiadoma-Phinney, genel sıralamada üçüncü sırada, sarı formaya 1:17 geride. 2024 şampiyonu, beşinci kez üst üste podyumda yer almayı ve ikinci genel şampiyonluğu hedefliyor.

Ona giydiği formayı tasarladığı için taraflı olup olmadığını sorduğunda, Sampson gülerek, “Evet, kesinlikle taraflıyım,” diyor. “Ama bunun, onun bir bisikletçi olarak, bir insan olarak ve bisikletin inanılmaz bir stil ikonu olmasından kaynaklandığını düşünüyorum.”

Bir forma, bir bisikletçinin omuzlarına ulaşmadan önce, çok daha yavaş ve daha az gösterişli bir süreçten geçmek zorundadır: trend araştırması, hikaye konseptleri ve elenen tasarımlar; teknik kumaşlar ve baskı testleri; sponsor gereksinimleri ve bisikletçi denemeleri; ve düz bir grafiği, hem dururken hem de yarış hızında işleyen bir şey haline getirme zorluğu.

Bu bağlamda, Sampson kendisini öncelikle bir ürün tasarımcısı olarak görüyor. Temel deneyimi performans giysileri üzerine; grafikler genellikle son aşamada, “işlevsel bir giysiyi, insanların dikkatini çeken bir şeye dönüştüren son küçük parça” olarak geliyor.

Günümüzde, en yüksek seviyedeki bisikletçiler, tüketicilere sunulan daha genel boyutlar yerine, kendilerine özel olarak tasarlanmış giysiler alıyorlar. Bu, kadın bisikletinin profesyonelleşmesinin ne kadar ilerlediğini gösteren gözden kaçan ama önemli bir işarettir. Ancak tasarımcı için bu, başka bir zorluk yaratıyor: sanat eseri, bir bisikletçiden diğerine kesim ve oranlar değişse bile tutarlı kalmalıdır.

Ve forma sadece bir parçadır. Yarış giysileri, kasklar, aksesuarlar ve bisiklet dışı kıyafetler arasında, Sampson, bir koleksiyonun 65 bireysel parçayı içerebileceğini belirtiyor.

Süreç, takım ile başlar: bisikletçileri, enerjileri ve sponsorlar ile marka renklerinin getirdiği sınırlamalar. “Bazı en ilginç takımlarda yer alma şansına sahip olduğum için çok şanslıyım,” diyor Sampson. “Takımlar, bu tasarımların ortaya çıkmasında anahtar faktörler olmuştur. Canyon, özellikle tasarımın parlak, cesur ve güçlü olması gerektiği bir nokta.”

Kendisi de bir bisikletçi olan Sampson, bir kıyafetin nasıl oturması ve hareket etmesi gerektiğini anlıyor. Ancak ilhamı, yol yarışlarının çok ötesinden geliyor. Kaykay, kar kayağı ve wakeboard ile büyüdü, ardından Oregon Üniversitesi takımı için kıyafetler tasarladı ve daha sonra Adidas ve Specialized’da görev aldı. Sonraki çalışmaları arasında Boels-Dolmans, Pete Stetina, Canyon’ın off-road programları ve Canyon-SRAM yer alıyor.

İlham kaynakları, moda tahminleri, kaykay ve kar kayağı grafiklerinin yanı sıra çevresindeki dünyadan geliyor. Dokular, renk uygulamaları ve görsel unsurları topladıktan sonra, katmanlar halinde inşa etmeye başlıyor: gradyanlar, grafik unsurlar, markalama ve hepsini bir arada tutacak hikaye.

Bir takım, üç veya dört denemede bir konsept üzerinde karar verebilir veya 10, 20 hatta 100 denemeden geçebilir. Sampson, bunları iki veya üç seçeneğe indiriyor ve “sakin olandan çılgına” sunuyor.

Luminous, İspanya’daki bir Gaudí katedralinin vitrayından renkli ışığın kırılmasıyla başladı. Harmonic Riff ise müzikten, ses, ritim ve titreşimi dalgalı gradyanlara dönüştürmekten doğdu.

“Tasarım etrafında bir hikaye inşa etmeyi seviyorum,” diyor Sampson, “bu da ona sadece havalı olmak için daha fazla anlam ve derinlik katıyor. Tasarımınıza ne kadar derinlik, hikaye ve anlam katarsanız, o kadar iyi.”

Beyaz Tour forması, başlangıçtan itibaren büyük ilgi gördü. İlk kumaş örnekleri basıldığında etkileyici bir izlenim bıraktı, ancak daha koyu mavi-mor versiyonu yıl boyunca daha güçlü bir seçenek gibi hissettirdi. “Daha koyu mavi formanın kendine özgü bir yanı vardı; ilginç, güçlü ve gerçekten güçlü bir başlangıç noktası gibi hissettirdi,” diyor Sampson.

Beyaz, Tour için saklandı; daha hafif bir zemin, yaz sıcağında pratik bir amaç da taşıyor. “Bisikletçileri serin tutmak her zaman büyük bir faktör,” diyor Sampson. “Bu sadece ağlar değil, aynı zamanda dahil edilen renkler de.”

Canyon-SRAM’ın kıyafetleri tarihsel olarak hayranların favorisi olmuştur ve Sampson, bu kıyafetleri dışarıda görmekten keyif aldığını belirtiyor. Ancak bu kıyafetlerin tartışmalı olabileceğini de biliyor. “Grafikler genel olarak kutuplaştırıcıdır,” diyor. “İster sevin, ister nefret edin, her zaman kutuplaştırıcı olacaklar.”

Sonuç, asla sadece tasarımcının kararı değildir. Takımlar, sponsorlar, üreticiler, malzemeler ve performans gereksinimleri hepsi etki eder. Sampson’ın gülerek ifade ettiği gibi: “Eğer tasarım kötü görünüyorsa, bu her zaman tasarımcının suçu olmayabilir.”