PGA Tour Playoff’larında Scottie Scheffler Dışındaki 5 Kazanan

Scottie Scheffler, PGA Tour’un en iyi golfçüsü olarak kabul ediliyor. Bu, burada yer vereceğimiz en az ilginç ama en doğru cümle. Scheffler, Pazar günü düzenlenen Tour Championship’de 66’lık bir tur atarak, 54 delik liderlerinin önüne geçti ve diğer tüm rakiplerinin moralini bozdu.

Bu sezon Scheffler için oldukça garip geçti; çünkü beş farklı rakibe karşı beş kez ikinci oldu. Ancak Pazar günü son gülen o oldu; son üç haftada ikinci kez, tüm rakiplerini geride bıraktı. Jackson Koivun (3M Open’da onu yenen) evindeydi; Scheffler ile bir sonraki karşılaşması 2027’de olacak. Matt Fitzpatrick (RBC Heritage’de onu yenen) 21. sırada yer aldı. Cameron Young (Cadillac’ta onu yenen) T11’de finish yaptı. Rory McIlroy (Masters’ta onu yenen) geriden gelerek T4’te tamamladı. Viktor Hovland (Travelers’da onu yenen) ise Pazar günü Scheffler’den üç vuruş önde başlamıştı ama üç vuruş geride bitirdi.

2026 Presidents Cup: Takım Seçimleri ve Sürpriz İhtimalleriBUNU DA OKUYABİLİRSİNİZ2026 Presidents Cup: Takım Seçimleri ve Sürpriz İhtimalleri 31/08/2026 20:44

Hovland, bu durumu açıklarken, “O gerçekten iyi, her gün iyi oynadı,” dedi. Bu, aslında ilk cümlemden daha doğru olabilir. Ardından daha açıklayıcı bir şekilde ekledi: “Bugün, diğerlerinin pek de iyi oynamadığını gördük, birçok oyuncu hata yaptı ve o, bu durumda sabit kalarak güzel bir skor elde etti. Bu da işini görmesini sağladı.”

Her neyse, bu, kralı anmak için gerekli bir selam duruşuydu ve offseason boyunca Scheffler’e övgülerimizi yaymaya devam edeceğiz. Ancak burada bulunma sebebimiz bu değil. Burada, kaybedenler arasından bazı kazananları seçmek için toplandık. PGA Tour’un FedEx Cup Playoff’ları sona erdi. Scheffler, kutlama birasını içti. İşte başka mutlu ayrılan isimler.

Matt McCarty (ve ilk 50)

Profesyonel golf oynamak, her zaman bir tür balonun içinde olmak demektir, ancak bu playoffların en önemli eşiği, FedEx St. Jude Championship’in sonunda ilk 50’de yer almak oldu. İlk dışarıda kalan isim, 51. sırada yer alan Keith Mitchell’dı; sonuncu ise 50. sırada yer alan Matt McCarty. McCarty ve önündeki arkadaşları (49. Mav McNealy, 48. Eric Cole, 47. Michael Brennan vb.) 2027’ye giderken iki kat avantajlı bir konumda bulunuyorlar. Birincisi, tüm Signature Events’te yer alacaklar, bu da büyük puanlar ve büyük paralar anlamına geliyor. Daha da önemlisi, bu Signature Events’te yer almak, 2028 için ilk 90’da yer alma konusunda büyük bir avantaj sağlıyor; o yıl Tour, iki katmanlı turunu daha resmi bir şekilde kuracak.

Yani, evet. McCarty, BMW Championship’de T33 olarak finish yaptı ve daha ileriye geçemedi. Mayıs ayının başından beri ilk 20’de yer almadı. Ancak yine de, gelecek sezonun kampanyasına nereden başlayacağı nedeniyle bir kazanan olarak ortaya çıkıyor.

Adam Scott (ve 40’lar)

Tour Championship’den ayrılırken, Adam Scott için dolaylı bir hayal kırıklığı hissettim; çünkü East Lake’de eve dönerken üç vuruş kaybetti — iki par-4 ve ulaşılabilir par-5 18. delikte 5-5-5 finish yaptı — ve Hovland ile birlikte ikinci olabilecekken T11’de kaldı.

Ancak daha büyük resimde, Scott bu sezon büyük bir kazanan olarak ortaya çıktı; Tour’un ilk 30’una geri döndü, sezonunu dört ardışık T16 veya daha iyi sonuçla tamamladı, gelecek yılki büyük turnuvalarda yerini neredeyse garanti etti ve gelecek yılki Tour’da ve 2028 için yeni versiyonda bir faktör olacağını gösterdi. O sezon sonunda 48 yaşında olacak. Şu anda bu sayı pek de önemli görünmüyor.

Scott’ın 40’lı yaşlarındaki diğer arkadaşları Justin Rose ve Gary Woodland’a da selam gönderelim. Rose, Pazar günü bir as yaptı; bu, East Lake’de yer almayı içeren bir sezonun sonunda bir vurgu oldu. Woodland, Pazar günü 77 ile bitirdi ve Tour takvimindeki en etkileyici zaferi içeren ilham verici bir yılın kapanış turunu tamamladı.

Üçü için de East Lake’e ulaşmak, büyük bir başarı ve sezon boyunca süregelen rekabetin bir kanıtıydı.

Fitzpatrick Kardeşler (ve ilk 30’lar)

Matt Fitzpatrick, playofflarda pek de parlayamadı; T12-T28-T21 sıralaması iyiydi ama başka bir harika üç zaferli PGA Tour sezonuna damga vuracak bir sonuç değil. Küçük kardeşi Alex Fitzpatrick’ın sezonu da pek parlak görünmüyordu; yazın başlarında sahneye fırladıktan sonra, East Lake’e MC-T71-T61-T61-T44 serisiyle girdi.

Ancak Alex, Pazar günü 66 atarak günün en düşük turunu eşitledi ve haftayı T4 olarak tamamladı. Bu, iki kardeşin Tour’un elitleri arasında yer almasının ne kadar özel olduğunu hatırlattı. Fitzpatrick ailesi, Tour Championship alanının %6.7’sini oluşturuyordu! Ve bu, Matt’in Zurich Classic’teki 72. delik bunker vuruşunun yılın en anlamlı vuruşu olabileceği ve büyük kardeş tarihindeki en büyük “bana borçlusun” anı sayesinde mümkün oldu.

Dolayısıyla Alex’in T4’ü, onun muazzam yükselişine olumlu bir ışık tuttu. Ayrıca, Matt’in yılının ne kadar iyi olduğunu hatırlattı. Evde mutlu bir tatil sezonu geçirecekler gibi görünüyor.

Podyum Çocukları (ve 20’li yaşlarının sonlarında keşif)

Tour’un daha ilginç karakterlerinden ikisi, Viktor Hovland ve Ryan Gerard, Pazar günü East Lake’de 2-3. sırayı elde ederek ekstra para kazandılar (sırasıyla 5 milyon ve 3.7 milyon dolar) ve umarım biraz da özgüven kazandılar; Scottie Scheffler tarafından ezilseler de.

20’li yaşların keşif dönemi olduğu söylenir. Gerard’ın yolculuğu onu İsviçre’ye götürüyor; klasik bir Avrupa turu, muhtemelen biraz ruhsal keşif ve manzaralı golf ile dolu olacak, ardından ABD’ye geri dönecek ve Presidents Cup’ta oynama potansiyeliyle karşılaşacak. Hovland’ın gelecekteki yerleri bilinmiyor, ancak yıllardır süren yolculuğunun devam edeceğini biliyoruz: golf swing’ini sahiplenme arayışı, kulakları arasında ve en yakın driving range’inde yaşıyor ama kesin bir varış noktası yok.

Yolculuk, varış noktasından daha önemlidir ve bu iki ismin golf hayatımızın bir parçası olmasından mutluluk duyuyoruz.

Wyndham Clark (ve 10/10 dönüşüm sezonu)

Son başlıkla birlikte bu yazının alt başlıkları biraz fazla uzadı, ama neyse. Sezonu en iyi şekilde bitiremeyen Clark, East Lake’deki T21’lik sonucu ile bazı açılardan uygun bir sonuç elde etti. Clark, ABD Açık ve bir playoff etkinliği dahil olmak üzere üç zafer elde etti. Sadece üç tane daha ilk 10 derecesi vardı. Ve gerçekten, üç zafer elde ettikten sonra, ilk 10’lar umursanmaz.

Bu nedenle, tutarlılık ödülü kazanamayacak olsa da, Clark’ın 2025’teki kötü formdan hem sahada hem de dışında dönüşü etkileyici bir şekilde gözlemlendi; en son Rory McIlroy’u Bellerive’de son dakikada gösterdiği kahramanlıkla geride bıraktı.

Offseason’ı içinse?

“Presidents Cup, Japonya’da bir turnuvaya katılacağım, umarım nişanlanırım ve ardından Güney Afrika’da bir turnuvaya gideceğim,” dedi Clark Atlanta’da. Bu şeylerden biri diğerlerinden farklı, ama burada bir tema var: Wyndham Clark için iyi bir zaman.

Scottie Scheffler’in yukarısında hala bakıyor olsa da.

Dylan Dethier, yorumlarınızı bekliyor: [email protected]

İlgili Makaleler

Başa dön tuşu