Ragbi Efsaneleri: Dünya Ragbi Şeref Salonu’nun 2026 sınıfı tamamlandı
Ragbi Efsaneleri, Dünya Ragbi Şeref Salonu’nun 2026 sınıfında buluşuyor. Joel Stransky ve Zinzan Brooke’un ardından Abdelatif Benazzi, Jen Crawford, Sue Day, Diego Dominguez ve Rochelle Martin’in de onurlandırılacağı açıklandı.
Dünya Ragbi Şeref Salonu’nu temsil eden görsel.
Fransa’dan Abdelatif Benazzi, Amerika Birleşik Devletleri’nden Jen Crawford, İngiltere’den Sue Day, İtalya’dan Diego Dominguez ve Yeni Zelanda’dan Rochelle Martin’in katılımıyla Şeref Salonu’ndaki toplam üye sayısı 182’ye yükselecek. Salon, 2006 yılında kurulmuştu.
2026 sınıfının ilk iki üyesi Joel Stransky ile Zinzan Brooke, 27 Ağustos’ta Cape Town’da düzenlenen özel törenle onurlarına kavuştu. Bu tören, iki gün sonra Güney Afrika ile Yeni Zelanda arasındaki rekabetin ikinci test karşılaşmasından önce gerçekleştirildi.
Jen Crawford, Amerika Birleşik Devletleri’nin 1991’de düzenlenen ilk Kadınlar Ragbi Dünya Kupası’nı kazanmasında başrol oynadı. Finalde İngiltere’yi 19-6 mağlup eden takımın önemli parçalarından biri olan Crawford, 30 Ekim’de New Jersey’de oynanacak Amerika Birleşik Devletleri-İngiltere karşılaşması öncesinde Sue Day ile birlikte Şeref Salonu’na alınacak.
İngiltere’nin gösteri organizasyonunda iki kez final oynayan Sue Day, ülkesinin kadınlar tarihindeki en fazla deneme yapan oyuncusu olma özelliğini hâlâ koruyor. Crawford ve Day’in töreni, 2026 Kadınlar Ragbi Dünya Kupası küresel serisi karşılaşması öncesinde yapılacak.
Bir gün sonra Christchurch’teki One New Zealand Stadı’nda bu kez üç Kadınlar Ragbi Dünya Kupası şampiyonluğu bulunan Rochelle Martin onurlandırılacak. Martin’in töreni, Yeni Zelanda’nın Fransa ile karşılaşacağı müsabaka öncesinde gerçekleştirilecek.
1990-2001 yılları arasında Fransa formasıyla 78 kez sahaya çıkan, Fas doğumlu Abdelatif Benazzi ise 17 Kasım’da Dublin’de düzenlenecek Dünya Ragbi Konseyi yemeğinde Şeref Salonu’na dahil edilecek. Benazzi bugün Fransa Ragbi Federasyonu başkan yardımcılığı ve Dünya Ragbi Konseyi üyeliği görevlerini sürdürüyor.
Arjantin ve İtalya formaları giyen eski açılış oyuncusu Diego Dominguez’in töreni ise mart ayında Roma’da oynanacak İtalya-Fransa veya İtalya-Galler karşılaşmalarından birinin öncesinde yapılacak. Üç Dünya Kupası’nda mücadele eden Dominguez, İtalya’nın 2000 yılında Erkekler Altı Ulus Şampiyonası’na geçiş sürecinin en önemli figürlerinden biri olmuştu.
2026 Dünya Ragbi Şeref Salonu üyeleri
176. Joel Stransky – Güney Afrika
177. Zinzan Brooke – Yeni Zelanda
178. Sue Day – İngiltere
179. Jen Crawford – Amerika Birleşik Devletleri
180. Rochelle Martin – Yeni Zelanda
181. Diego Dominguez – İtalya
182. Abdelatif Benazzi – Fransa
Dünya Ragbi Şeref Salonu; kariyeri boyunca ragbiye olağanüstü katkı sağlayan, aynı zamanda dürüstlük, tutku, dayanışma, disiplin ve saygı gibi oyunun temel değerlerini temsil eden isimleri onurlandırıyor.
“Jen, Sue, Rochelle, Diego ve Abdel’i hak ettikleri bu büyük onur nedeniyle kutluyorum. Her biri yalnızca sahada değil, saha dışında da ragbiye kalıcı izler bıraktı. Jen, Amerika Birleşik Devletleri’nde kadın ragbisinin öncülerinden biri oldu. Sue, İngiltere’nin hâlâ en fazla deneme yapan oyuncusu. Rochelle ise üç Kadınlar Ragbi Dünya Kupası kazandı.”
Bu sözler, Dünya Ragbi Başkanı Brett Robinson’a ait. Robinson ayrıca Diego Dominguez’in İtalya için bir simgeye dönüştüğünü, Abdelatif Benazzi’nin ise saha içindeki liderliğini yönetim kademelerinde de sürdürdüğünü vurguladı.
“Bu yılın üyeleri, olağanüstü yeteneklerini alçak gönüllülük, liderlik ve ragbi değerlerine bağlılıkla birleştiren en seçkin isimleri temsil ediyor. Dünya Kupası zaferlerinden oyunun gelişimi için verilen sessiz ve yorulmak bilmeyen mücadelelere kadar her biri ragbiyi daha iyi bir noktaya taşıdı.”
Şeref Salonu kurulunun başkanı ve salon üyesi John Eales de yeni üyeleri bu sözlerle karşıladı.
Sue Day: İngiltere’nin rekor sahibi
Sue Day, 1997-2007 yılları arasındaki 59 test maçlık İngiltere kariyerinde merkez, kanat ve arka oyuncu pozisyonlarında görev yaptı. Çok yönlülüğü ve etkili ayak hareketleriyle öne çıkan Day, İngiltere kadınlar takımının tüm zamanlardaki deneme rekorunu 61 sayıyla elinde tutuyor.
Üç Kadınlar Ragbi Dünya Kupası’nda 19 deneme yapan Day, 1998, 2002 ve 2006 organizasyonlarında fileleri havalandırdı. 2002’de İtalya karşısında tek maçta beş, 1998’de Kanada ve 2006’da Güney Afrika karşısında ise dörder deneme kaydetti. Ayrıca 2009’da düzenlenen ilk Kadınlar Ragbi Yedililer Dünya Kupası’nda İngiltere’ye kaptanlık yaptı.
Day, İngiltere ile iki kez Dünya Kupası ikinciliği yaşasa da üç Kadınlar Altı Ulus Şampiyonası büyük şampiyonluk serisinin önemli parçalarından biri oldu. 2007’deki son zaferde takım kaptanıydı.
Oyunculuk kariyerinin ardından kadın ragbisi yorumculuğu yaptı, Wasps Kulübü’nün ilk kadın başkanı oldu ve İngiltere Ragbi Futbol Birliği’nde operasyonlardan ve mali işlerden sorumlu yönetici olarak görev aldı. Kadın ragbisinin gelişimi, bağımsız bir lig yapısının kurulması ve 2025 Kadınlar Ragbi Dünya Kupası adaylığı süreçlerinde öncü rol üstlendi. 2024 sonlarında ise Futbol Federasyonu’nda kadın futbolu direktörlüğüne geçti.
Kadın sporlarının gelişimine katkı sağlayan Kadın Sporları Vakfı’nın kurucu mütevelli heyeti üyesi olan Day, 2020’de toplumsal cinsiyet eşitliği alanındaki hizmetleri nedeniyle Britanya İmparatorluğu Nişanı aldı.
Jen Crawford: Amerika’nın öncü yıldızı
Jen Crawford, Kuzey Amerika’nın yetiştirdiği en seçkin kadın ragbi oyuncularından biri kabul ediliyor. Açılış, merkez ve arka oyuncu pozisyonlarında oynayan Crawford, 1988-2000 yılları arasında Amerika Birleşik Devletleri adına 23 test maçında 24 deneme kaydetti.
1991’de Sovyetler Birliği karşısında Dünya Kupası’ndaki ilk maçında deneme yapan Crawford, Amerika Birleşik Devletleri’nin Cardiff’teki finalde İngiltere’yi 19-6 yenerek ilk Kadınlar Ragbi Dünya Kupası’nı kazanmasında kilit rol oynadı. 1994 ve 1998 finallerinde de forma giydi. 1994 finalinde İngiltere karşısında iki deneme yapan takım, 38-23 mağlup oldu. Crawford’un kaptanlığındaki ekip 1998 finalinde ise Yeni Zelanda’ya 44-12 yenildi.
Oyunculuk ve antrenörlük dönemlerinde kadın ragbisinin her seviyede gelişmesi için çalışan Crawford, Berkeley All-Blues ile dokuz yıl üst üste Amerika Birleşik Devletleri Kadınlar Kulüp Şampiyonası kazandı. Ayrıca Piedmont Lisesi Kızlar Ragbi Kulübü’nün kuruluşuna öncülük etti. Bu programdan altı üniversite oyuncusu, iki üniversite kulübü kurucusu ve bir Amerika Birleşik Devletleri millî takım oyuncusu çıktı.
Crawford, Amerika Birleşik Devletleri Ragbi Kurulu’nda iki yıl oyuncu temsilciliği yaptı ve 2019’da Amerika Birleşik Devletleri Ragbi Şeref Salonu’na alındı.
Rochelle Martin: Üç Dünya Kupası zaferi
Rochelle Martin, Wellington Futbol Kulübü’nde ragbiyle tanıştı ve Yeni Zelanda tarihinin en sert, en yetenekli açık alan forvetlerinden biri oldu. Savunmada ve hücumda bitmek bilmeyen enerjisiyle öne çıkan Martin, 1998, 2002 ve 2006’da üst üste üç Kadınlar Ragbi Dünya Kupası kazanan Siyah Dişi Kedigiller takımının parçasıydı.
2006’daki turnuvada Farah Palmer’ın yardımcılığını yapan Martin, 12 yıllık test kariyerini bu organizasyonun ardından noktaladı. 1995’te, test ragbisindeki henüz ikinci yılında Yeni Zelanda’da yılın oyuncusu seçildi. 32 maçlık millî kariyerinde yalnızca bir kez mağlup olan Martin, 14 deneme kaydetti.
Auckland Storm formasıyla bölgesel ragbide hiç yenilmeyen Martin, College Rifles Kulübü’nün beş Auckland şampiyonluğunda da önemli rol oynadı. Son 25 yıldır itfaiyecilik yapan Martin, Auckland’daki Waitematā Bölgesi’nin bölge komutanlığına kadar yükseldi. 2018’de ragbiye ve Yeni Zelanda İtfaiye ve Acil Durum Kurumu’na hizmetleri nedeniyle Yeni Zelanda Liyakat Nişanı aldı. Martin aynı zamanda dört çocuk annesi.
Diego Dominguez: İtalya’nın unutulmaz açılışı
Kariyerine Córdoba’daki La Tablada Kulübü’nde başlayan Diego Dominguez, İtalyan ragbisinin tarihindeki en önemli dönüşüm dönemlerinden birine damga vurdu. 1989’da Şili ve Paraguay karşısında Arjantin formasıyla iki test maçına çıkan Dominguez, annesinin İtalyan kökeni sayesinde İtalya’yı temsil etme hakkı kazandı ve 1991’de Fransa karşısında Mavi Formayı ilk kez giydi.
İtalya ile 12 yıl boyunca 74 test maçına çıkan Dominguez, 1991, 1995 ve 1999 Dünya Kupaları’nda mücadele etti. İtalya’nın 2000’deki ilk Erkekler Altı Ulus Şampiyonası maçında İskoçya karşısında alınan tarihi galibiyette 34 sayının 29’unu kaydetti ve üç isabetli düşme vuruşuyla karşılaşmaya damga vurdu.
2003’te millî takıma veda ettiğinde 983’ü İtalya, 27’si Arjantin adına olmak üzere toplam 1.010 test sayısına ulaşmıştı. Kulüp düzeyinde Milan Ragbi ile dört İtalya şampiyonluğu ve bir İtalya Kupası kazandı. Fransa’da ise Stade Français ile dört lig şampiyonluğu ve bir kupa zaferi yaşadı. 2001 Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası finalinde 30 sayı kaydederek rekor kırdı.
Oyunculuğu bıraktıktan sonra genç oyuncuların gelişimine katkı sağlayan ve çocuk tutukevlerindeki dezavantajlı gençlere yönelik programları destekleyen Dominguez, ragbinin saha dışındaki değerlerini de yaşatmayı sürdürdü.
Abdelatif Benazzi: Fransa’nın güçlü lideri
Ragbiyle tanıştığında kendisine yalnızca topu alıp ileri koşması söylenen Abdelatif Benazzi, kısa süre içinde bu sporun hayatındaki yerini fark etti. 18 yaşındayken Fas genç takımının Avrupa turunda sergilediği performans, Fransız kulüplerinin dikkatini çekti. 1988’de ikinci lig ekiplerinden Cahors’a katıldı.
Güçlü koşuları ve fiziksel oyunuyla tanınan Benazzi, ardından SU Agen’e geçti ve 12 yıl boyunca kulübün efsaneleri arasında yer aldı. Kariyerinin son iki sezonunu İngiltere’de Saracens formasıyla geçirdi.
Fas millî takımında oynadıktan kısa süre sonra Fransa adına da sahaya çıkan Benazzi, ilk maçına 1990’da Avustralya karşısında çıktı. Kariyerinin başlangıcında gördüğü kırmızı karta rağmen kısa sürede Fransız forvet hattının liderlerinden biri oldu. İkinci sıra, açık alan forveti ve sekiz numara olarak görev yapabilen Benazzi, fiziksel gücünün yanı sıra top kullanma becerisiyle de öne çıktı.
1994’te Jean-Luc Sadourny’nin Yeni Zelanda’nın Eden Park Stadı’nda attığı ve “dünyanın öteki ucundan gelen deneme” olarak anılan unutulmaz sayının oluşumunda rol aldı. Fransa formasıyla 1990-2001 arasında 78 kez oynayan ve 12 deneme yapan Benazzi, 15 karşılaşmada kaptanlık görevini üstlendi. 1997 Altı Ulus Şampiyonası büyük şampiyonluğunu kazanan takımın lideriydi.
Dokuz Beş ve Altı Ulus turnuvasında, üç Dünya Kupası’nda forma giyen Benazzi, 1999 Dünya Kupası’nın en iyi 15’ine seçildi. Aynı yıl Fransa ikinci kez finale yükseldi. Benazzi, Fransa Onur Lejyonu Şövalyesi ve Ulusal Liyakat Nişanı Komutanı unvanlarına sahip. 2023’ten bu yana Fransa Ragbi Federasyonu başkan yardımcısı ve Dünya Ragbi Konseyi üyesi olarak görev yapıyor.
Joel Stransky: Güney Afrika’yı tarihe taşıyan vuruş
Joel Stransky, Güney Afrika’ya ilk Dünya Kupası şampiyonluğunu getiren oyuncu olarak hafızalara kazındı. 1995 finalinde Yeni Zelanda karşısında Güney Afrika’nın 15-12 kazandığı karşılaşmada takımının bütün sayılarını kaydetti. Uzatma bölümündeki düşme vuruşu, Stransky’nin ragbi tarihindeki yerini ölümsüzleştirdi.
22 test maçlık millî kariyerine 1993’te Avustralya karşısında başlayan Stransky, üç yıl içinde 240 sayıya ulaştı. İkinci millî maçında Avustralya karşısında ilk denemesini yaptı.
Genç yaşta Natal’ın önemli oyuncularından biri olan Stransky, 1990’da Currie Kupası’nı kazanan takımda yer aldı. İtalya’da L’Aquila ve San Dona formaları giydikten sonra Güney Afrika’ya döndü. Profesyonel dönemin başlamasıyla İngiltere’ye geçen oyuncu, Leicester formasıyla 73 maçta 896 sayı kaydetti; Pilkington Kupası ve Allied Dunbar Premiership şampiyonluklarını kazandı.
Oyunculuk ve kısa süreli antrenörlük dönemlerinin ardından iş dünyasına atılan Stransky, spor pazarlaması alanında çalıştı. Daha sonra yirmi yıl boyunca televizyon sunucusu, yorumcusu ve analizcisi olarak görev yaptı.
Zinzan Brooke: Sekiz numarada oyun kurucu ustalığı
Zinzan Valentine Brooke, sekiz numara pozisyonuna olağanüstü teknik kapasite kazandıran özel bir oyuncuydu. Takım arkadaşı Jeff Wilson’ın ifadesiyle “sekiz numara bedenindeki bir takım” olan Brooke, bir arka oyuncunun becerilerini forvetin gücüyle birleştirdi.
Önde oynayan oyuncular arasında düşme vuruşuyla öne çıkan ender isimlerden biri olan Brooke, 1995 Dünya Kupası yarı finalinde İngiltere’ye karşı 38 metreden attığı vuruşla ve bir yıl sonra Güney Afrika karşısında seriyi getiren üç sayılık vuruşuyla hatırlanıyor.
22 yaşında 1987 Dünya Kupası’nı kazanan Brooke, üç Dünya Kupası’nda oynadı ve Yeni Zelanda formasıyla 12 yıllık kariyerinde 58 test maçına çıktı. Bu karşılaşmaların 54’ünde ilk 15’te yer aldı. 17 test denemesi, o dönemde bir forvet oyuncusu için rekor niteliğindeydi.
Yeni Zelanda adına 42’si uluslararası olmayan karşılaşmalar olmak üzere toplam 100 kez sahaya çıkan Brooke, Maori All Blacks formasıyla da 22 maç oynadı. Kardeşi Robin ile hem kulüp hem ülke düzeyinde birçok kez birlikte mücadele etti. Auckland Blues’un kaptanı olarak 1996 ve 1997’de üst üste iki Süper 12 şampiyonluğu yaşadı.
Auckland adına 140 maça çıkan ve 94 deneme kaydeden Brooke, kariyerinin ilerleyen bölümünde İtalya’da Lazio’da, İngiltere’de ise Harlequins’te oyuncu ve başantrenör olarak görev yaptı. 2002-03 sezonunda Coventry’de geçirdiği bir yılın ardından profesyonel kariyerini noktaladı. 1997’de ragbiye hizmetleri nedeniyle Yeni Zelanda Liyakat Nişanı’na layık görüldü.
